Kim en Ewouds Wereldreis

dinsdag, februari 27, 2007

Terracotta leger

Na een nachtje in een iets te luxe hotel te hebben gelogeerd zijn we over gestapt naar Bobs Guesthouse. Scheelt ons 6 euro per nacht. Best veel als je allebei 20 pp pd hebt te besteden! Meestal zitten we er goed onder dus het valt allemaal reuze mee!
Maar toch, als je kunt besparen moet je het niet laten. Dit hostel is eigenlijk ook wel wat relaxter.
We zijn gisteren naar het Terracotta leger geweest. Het 8e wereldwonder volgens de Chinezen dan. Ik zelf denk dat het 8e wereldwonder de optocht in Prinsenbeek is.
Maar goed, wij met de bus op weg naar de plaats waar het moest zijn. Bleek de Tolweg dicht te zijn. Moesten we dus een andere route nemen. Via landweggetjes wisten de chauffeurs van alle auto's en bussen van een 1baansweg een 4baansweg te maken. Best wel spannend toen de bus zo scheef hing dat iedereen naar de linkerkant moest verhuizen (deed me een beetje denken aan FC Utreg met de bus van het stadion naar het station). Niet lang daarna kwamen we bij het Leger aan. Kaartjes kopen die goedkoper waren omdat het goedkoop laagseizoen is. En naar binnen. De eerste hal (het is nu overdekt) was groot maar daar waren eigenlijk alleen maar heel veel scherven te zien. Ook een paar hele figuren in een glazen huisje. In de 2e hal was het wel echt heel mooi, allemaal mannetjes op een rijtje. VOlgens de bordjes erbij hebben ze allemaal een eigen gezichtsuitdrukking, kapsel en gezichtshaar. Echt heel indrukwekkend. Heel veel foto's gemaakt en ook zelfs nog gefilmd. Hierna volgde nog een kleinere zaal met nog meer mannetjes. Dit leger is gebouwd door een keizer die na zijn dood beschermd wilden worden in het hiernamaals. Daarom liet hij dit bouwen door 700.000 mensen. Al zijn concubines en de mensen die wisten waar het graf was moesten mee het graf in en werden dus levend opgesloten! Bizar hoor die Chinezen. Op de terugweg kwamen we langs een levensgrote Sfinx. Beetje vreemde locatie zo tussen de fabrieken en flats.
Eenmaal terug zijn we een stukje gaan lopen in de stad omdat we ook geld moesten wisselen. Na in totaal een uur binnen te hebben gestaan was het rond. Erg veel moeite om 205 euro te wisselen!!!
Doorgelopen naar de Zuidpoort en hier een leuk antiekmarktje gevonden. Beetje rondgesnuffeld en daarna een leuk restaurantje gevonden. Ze hadden zelfs een ENgelse menu kaart. We hebben Fungus Dumplings gegeten. Was lekkerder dan het klonk! Ook een bordje met Kelp (ziewier) en shredded meat (wat voor meat is nog steeds een raadsel) we kregen er Jasmijnthee bij. Omdat we na zo'n lange dag erg dorstig waren hadden we wel een biertje verdient. Op tv hadden we een reclame gezien van Hans Bier. En die stond ook op de kaart. Helaas geen kleine flesjes dus allebei een mega fles van 612 ml. Was goed te doen. 3.8 procent. Na dit heerlijke maal heeeeeel snel naar huis gelopen want we moesten allebei ontzettend nodig plassen en de publieke toiletten zijn niet echt om over naar huis te schrijven (dat krijg je van al dat bier)
Lekker op tijd over onze electrische deken (jaja echt lekker want het is een beetje een tochtige kamer)

Vandaag zijn we naar een lokale markt geweest. Was ontzettend groot. We wilden eigenlijk gaan kijken voor een windjack voor ons allebei omdat de jassen niet echt dun genoeg zijn. Niks echt leuks kunnen vinden. Het begon een beetje donker te worden dus besloten om de bus terug naar het hostel te pakken. Terwijl we terugliepen arm in arm voelde ik iets tussen Ewoud en mij in. Ik draai me om en ja hoor een kleine Turk met zijn klauw in mijn tas. Gelukkig was ik net op tijd en had hij niks te pakken. Door de schrik hadden we geen tijd om m een klap te verkopen. Maar de schrik zit er wel even goed in. Extra goed oppassen dus (deden we al wel maar hier hadden we het niet echt verwacht omdat het niet druk was en overdag) Nu dus tas op de buik, dan maar voor lul lopen....
Het is inmiddels aan het regenen en stormen dus besloten om maar lekker even in het Hostel te blijven. We hebben gevraagd of ze hier hardsleeper kaartjes kunnen regelen naar Chengdu. Om 2 maart te vertrekken. We hebben ook al 2 hostels gezien die ons wat lijken. Ook willen we naar het Pandafokcentrum (ik wil eigenlijk, Ewoud heeft een hekel aan panda's)

zaterdag, februari 24, 2007

Goodbye Luoyang, Hello Xi;an

Daar zijn we weer. Niet in Luoyang maar al in Xi an.
De treinreis naar Luoyang verliep prima. Ewoud heeft gezellig een potje zitten kaarten met een Chinese familie en we hebben weer woordjes kunnen leren. We kwamen midden in de nacht aan en werden bijna omver gelopen door Hustlers. Mensen die wel een goed hotel weten. Gelukkig was er een eng mannetje die het hotel op ons papiertje wel wist. Wij er achteraan. We kwamen bij een ontzettend shady hotel aan. Inchecken en misschien is het morgen minder erg. Lekker een douche en dan slapen. Helaas geen douche. Dan maar gewoon slapen. 's Ochtends weer geen douche! GVD... In ons beste boekjeschinees gevraagd hoe dat zit. Geen antwoord kunnen ontdekken. Dan maar met koudwater en de wasbak. Koud water. Wij zijn nu zeker geschikt voor de Landmacht!!! Op naar de Longmengrotten. In onze gekopieerde Lonely Planet stond dat je gewoon met de bus kunt en geen tour hoeft te doen. We weten immers al hoe Jade wordt bewerkt. We werden door een vriendelijke Chinees naar de juiste bus gewezen. Voor 1.5 yuan pp reden we in een half uurtje naar Longmen.
Dit was echt super! We begonnen met de gebruikelijke souvenirstandjes en eetstalletjes. Daarna door de entree naar binnen. Allemaal grotjes met Buddha's. Helaas zijn er veel van de gezichten afgejat in de afgelopen jaren, maar alsnog echt prachtig! Je kon zo langs de Gele Rivier een heel eind lopen met al die buddha's. Halverwege was er een gebeeldhouwde buddha van 20 meter hoog. Echt onwerkelijk om daar beneden te staan!
Na al dit moois konden we de Gele Rivier oversteken en daar nog meer buddhas bekijken. Uiteindelijk kwamen we bij een Tempel en een mooie tuin. Dit was ook echt prachtig. Helaas was het nog geen zomer. Ik denk dat het dan helemaal geweldig is!.
Na al dit moois zijn we terug gelopen en hebben we ananas op een stokje gegeten en zijn we terug naar Luoyang gegaan. Hier konden we inmiddels wel douchen maar met alleen koud water. Erg niet leuk. Daarna de stad in op zoek naar old town, Na een lange wandeling en getuige te zijn geweest van onze eerste Chinese amateur Kung Fu film (vechtparty) kwamen we aan. Volgens de zelfde Lonely planet was hier een geweldig restaurant. Niet kunnen vinden helaas. Ja, misschien wel maar dan zag het er net zo achenebbisch uit als de rest van de stad.
Klein eettentje gevonden en daar heerlijk gegeten. Ewoud heeft besteld door de jonge serveerster mee te sleuren naar een andere tafel en daar aan te wijzen wat hij wilde eten. Goede smaak die andere klanten.
Daarna nog over de Nightmarket maar die is 's Nachts mooi gesloten (om 8 uur al eigenlijk)
Daarna met de taxi naar het hotel. Kostte niet veel en bijna voor de deur afgezet (alleen van de rit niet qua geld)
EN toen was er......... warm water!
Gelukkig. We hebben 's avonds besloten dat we hier niet heel veel langer wilden blijven. Wat we 's middags gezien hebben was echt niet naar ons zin. Een veel te grote industriestad met eigenlijk geen leuke dingen om te bezichtigen. Volgende ochtend dus naar het busstation om een kaartje naar Xi an te regelen. Volgens mij wilden er meer mensen weg uit de stad want de kaartjes voor de bus waren al op. Op naar het treinstation dat er naast ligt. Hier ongeveer 3 kwartier in de rij gestaan (wie wil er ook reizen tijdens een Chinese bouwvak!!!!)
Wel 2 kaartjes kunnen krijgen. Erg goedkoop ook. Geen flauw idee wat voor kaartjes maar het zal wel goed zijn. We wilden eigenlijk na deze drukke ochtend nog naar de Shaolintempel maar de bussen waren al weg. Maar als er een keuys was tussen Shaolin en wegwezen waren we het er beiden over eens dat wegwezen toch belangrijker was.
Weer een rondje door de stad gelopen. Nu wel een paar leuke winkels gevonden. Een Carrefour, zo'n soort Tesco. Hier wat boodschappen gedaan voor in de trein. Een soort bazaar waar ik een leuke tas en portomonnee heb kunnen afdingen. Dat lukt hier steeds beter.
Na uren gewandeld te hebben zijn we met de bus terug naar het hotel gegaan. Even gedoucht (wel erg warm, we voelden ons net 2 dumplings). In de Lonely Planet (bijna heilig) stond een niet duur restaurantje met een kaart in het Chinlish(Chinees engels) die hebben we kunnen vinden. We werden eigenlijk gewoon naar binnen getrokken. Maar het was ook inderdaad erg lekker. Brawn saus en Firs (bruine saus en vis). Valt Luoyang dan toch wel mee? Nee dus want toen we buiten stonden regende het. Weg hier. De volgende ochtend stonden we om half 8 op het station. Hier hebben ze altijd heet water dus we konden onze Milktea met aardbeiensmaak (Kim en wheatsmaak (Ewoud) met jellystukjes lekker opdrinken. We werden wederom geholpen door een vriendelijke Chinees die ons vertelde waar we precies heen moesten. De trein in.... Het leek wel een veevervoertrein. We stonden helemaal opgevouwen (origami) met onze rugzakken klemvast tussen de schreeuwende Chinezen. Gelukkig moesten er wel wat mensen uit dus na een tijdje hadden we wel een klein plekje.
Na 6 uur kwam de trein aan in Xi an. Hier een plattegrondje gekocht en de bus gepakt naar het hostel waar we een foldertje van hadden. Prima tot nu toe. Mooi bed, airco, tv, eigen douche en toilet. Dus so far, so goed.
Tot de volgende keer

dinsdag, februari 20, 2007

Doet Pieter Post er ook zo lang over?

Zo laatste dagje in Peking. Morgen gaan we met de trein van 16.45 naar Luoyang om de Longmengrotten te gaan bekijken en om de Shaolin tempel te zien (met vechtmonniken)
We hebben vandaag even boodschappen gedaan in de Hutong. Leuke dingetjes gekocht. We hebben ook een pakketje naar huis gestuurd met cdtje met foto's en een paar kadootjes. Helaas mocht het Chineze pakje sigaretten niet mee (sorry mam) enhet russische kleingeld wat we nog over hadden ook niet. Gelukkig hebben we iemand gevonden die nog naar Rusland gaat. Kunnen we die weer blij maken.
Gisteren hebben we in het Backpackerscafe gezeten. Erg gezellig en om 3 uur in de nacht tterug naar onze kamer gerold. Kennis gemaakt met een aantal mensen. Volgens mij geeft iedere buitenlander hier Engelse Les aan de mensen hier.
Veel bier voor weinig geld gedronken. Er was een Ierse gast echt helemaal van de wereld. Is 3 x van zijn stoel afgelazerd en kroop onder de tafel door. Het werd nog erger toen er een gitaar ergens vandaan werd getoverd.
We hebben 3 kwartier naar een zinnetje geluister: I want your sweet and sour ribs....... Erg bluesy maar niet om aan te horen. We hebben de tip gekregen om niet naar de Paardentempel te gaan omdat daar niks aan is. De eerste persoon die het boeddisme naar China bracht kwam daar op een wit paard aan. Dat paard staat er nu nog en schijnt wat weg te hebben van een dikke hond. Dus misschien niet zo leuk. In plaats daarvoor dus de vechtmonniken.
We hebben een hotel geboekt via internet wat ongeveer 100 meter van het station is. Is wel lekker aangezien we om 01.00 's nachts aankomen.
Volgende verslag dus van uit een andere locatie.

Tot gauw
X

maandag, februari 19, 2007

Oudjaarssof

Nou , we waren er echt helemaal klaar voor. Helemaal opgedirkt en opgemaakt stonden we klaar. Een kleine Amerikaan (leek een beetje op Robin Williams, Nee Sanne RobiN Williams) had verteld dat er op Tiannan Men Square veel te doen zou zijn. Wij met de Metro daar naar toe. Geen Fuck, echt helemaal niks. Allemaal verdwaalde Chinezen die het ook niet wisten. Dus na een klein rondje naar het Hostel terug. Zwaar teleurgesteld.
Op de terugweg heeft Ewoud nog een zwerver blij gemaakt., We hadden een flesje lokale drank gekocht voor 30 eurocent omgerekend. Het was echt heeeeeel goor. Dus na een klein slokje besloten om het dus weg te geven.
Dan maar op tijd naar bed. Het geknal hield wel even aan, vooral veel knalvuurwerk weinig echt siervuurwerk. Het was ons al verteld dat nieuwjaarsdag veel leuker zou zijn. Dus daar maar op verheugd.

Gelukkig klopte dat ook. Op nieuwjaarsdag zijn we naar een park in het zuiden van Beijing gelopen. Hier was het heel druk met allemaal vrolijke Chinezen. We betaalden (natuurlijk) 6 yuan per persoon en mochten naar binnen. Daar was het net vlaggetjesdag in Drimmelen. Loeidruk met kraampjes met speelgoed en windmolentjes en het belangrijkste (voor Ewoud) voedsel. We hebben stokjes met vlees gegeten, Inktvis, een soort thee met een pandabeer erop, en haai gegeten. Erg lekker. Al de kraampjes met souvenirtjes waren een beetje hetzelfde maar de sfeer was erg goed. De mensen hier zijn vriendelijk en vrolijk.
Na deze inspannende dag weer naar het Hostel gelopen.

De 2e dag van het Spring Festival zijn we naar een ander park geweest. Dicht bij de Lamatempel die we al eerder haaden bezocht.
We betaalden 10 yuan pp en mochten naar binnen. We dachten lekker vroeg te zijn door om 10.00 voor de deur te staan (zullen veel mensen in Breda niet lukken om op carnavalsmaandag om 10 uur op de been te staan)
Maar het was echt zo druk! Ik weet wel dat er veel Chinezen zijn maar waarom die nu allemaal op maandag ochtend in dit park moeten zijn?
Weer de zelfde kraampjes zowel souvenirtjes als voedstel. We hebben nog even Smelly Doufoe gegeten (beetje als camembert ruikt het) en toen snel naar buiten. Het was echt afgrijselijk. Het enige echt mooie en leuke aan dit park was het optreden van een groepje acrobaten in zo'n draken kostuum. Was eigenlijk een soort dans op muziek. Het ging over een jongetje dat moest winnen van draken. Erg leuk en erg knap.
Door een winkelstraatje terug gelopen en nog een paar leuke oorbellen gekocht. Met doodshoofdjes. Wel roze met bling bling. (wie verzint het, of als je het anders bekijkt: wie koopt het?)

Nog even naar het foodcourt geweest. We kregen een grote ijzeren wok met veeeeeeel groenten en inktvis voor 5 euro. Was erg goed te doen. Daana nog even naar een Franse Bakker en lekker pitjesbrood gekocht in verband met de stoelgang.

We vertrekken de 21e naar Luoyang. Daarna naar Xi an en vervolgens naar het zuiden. Waarschijnlijk slaan we Shanghai over omdat die stad wel erg buiten onze route ligt. Het zuiden van China trekt ons meer en ook ons budget trekt dat meer.
Tot de volgende keer.
Dikke kus
Ewoud en Kim

donderdag, februari 15, 2007

Dag 3 Rustdag (ahum)

Op dag 3 wilden we even een beetje rustig aan doen omdat we de afgelopen dagen wel erg veel gelopen hadden (mijn voeten vonden dat tenminste) dus rust.
We zijn naar een winkelstraat gegaan waar ze zo ontzettend veel winkels hadden. Alle merken, Alle stijlen. Er waren 2 grote Malls in die straat. Die hebben we natuurlijk bekeken. Alles ontzettend schoon en netjes, veel bordjes in het Engels dus we konden redelijk onze weg vinden aangezien we nog geen vloeiend Chinees spreken. Na 4 uur winkelen toch wel trek gekregen. VOlgens een boekje wat we mee hadden genomen was er een geweldig Dumplingtentje in de buurt. Wij erheen natuurlijk voor Oer-chinese dumplings. We zochten 2 soorten uit. 1 met varkesnvlees en chinese kool en een met Schapenvlees en springonions. Voor de broodnodige vitamientjes bestelden we komkommertjes met zoute dressing. Daarnaast een schaaltje met fricandeau met BBQ-saus. Erg lekker allemaal. Zoiets hadden we in Riga ook al eens gegeten. Namelijk Pelmeni. Toen had ik al het gevoel dat ze in je maag nog even verder zwellen. Nu helemaal! Pffffff.
Na dit heerlijke maal zijn we verder gegaan met Mall-walking. Na een half uurtje kreeg Ewoud "aandrang" Nu is het gebruikelijk in China dat mensen geen wc-papier in de toiletten hangen. Gelukkig was ik zo slim geweest om een kilo servetjes te jatten bij het Dump-ling restaurant. Dus paniek snel verdwenen en dumplings ook...
Na dit hele voorval hebben we een ijsje genomen. Een Blizzard met German Chocolate Cake smaak. Toch bijna thuis!
Dit ijsje lijkt op een flurry. De verkoopsters moeten het ijsje voor je neus op zijn kop houden. Waarom weten we niet maar het is wel grappig.

Toen we terug kwamen bij het Hostel hebben we geboekt voor de CHINESE MUUR en de MING graven.
bij elkaar 36 euro. 2 x Muur, 2 x Ming en 2x chinese lunch en 1x Engelse Gids. Koopje

DAG 4
We zijn op zoek gegaan naar het observatorium. Na een korte wandeling gleed ik onwijs op mijn snuitje. Zo onderuit. Languit op straat (mam ik lijk toch echt op je). Ik ging zo op mijn stuitje. Het ging zo hard dat ik er echt niet om kon lachen. Koud zweet, misselijk all the works. We dachten allebei: nou we kunnen met de Gipsvlucht naar huis.
Even gaan zitten (op mijn pijnlijke stuitje) en voorzichtig met een vieze broek naar huis gewaggeld. Even schone broek aan en rust aan gedaan en begonnen aan poging 2.
Dag 4,5 op zoek naar het observatorium
We kwamen eerst de zuiderlijke wachttoren tegen. Hier naar binnen gegaan. Mooi uitzicht. Toen we binnen liepen was er een galerie met luxe kunst. Niet echt mooi, behalve een serie schilderijen. Helaas waren ze niet op te rollen en vielen ze een klein beetje buiten ons budget (zo;n 4000 euro buiten ons budget) Wel een foldertje meegenomen met de naam van de artiest zodat we thuis eens kunnen kijken op internet.

Toen naar het observatroium wat helaas gesloten was. Ze zijn hier alles aan het voorbereiden voor de Spelen van 2008. Dit dus ook. We konden van een afstandje wel op het dak kijken en dat was in ieder geval de moeite waard want daar stonden alle mooie oude instrumenten als zonnewijzers enzo.
Op naar de Friendshipstore. Dit zou in de buurt liggen. Nu is Peking heel groot en op het plattegrondje heel klein dus alles lijkt in de buurt. In de realiteit valt dat toch een beetje tegen.
Bij de Store aangekomen was het toch een beetje vergane glorie. Duur en stoffig. Wel stiekum een groepje ras echte rotterdammers bekeken. Grappig hoor.
Bij terugkomst in het hostel hebben we even geinformeerd naar een treinreis naar Luoyang, onze volgende bestemming. Het meisje achter de balie schrok nogal. Er zijn namelijk nu geen treinkaartjes meer te krijgen ivm Springfestival. Er zijn volgens de gids van de Muur, 1 biljoen mensen onderweg. Daar willen we absoluut niet tussen zitten. Ze laten er ook beelden van zien op TV hier. Echt heel bizar.
We moeten 4 dagen voor vertrek boeken,. Dus binnenkort een keertje terug. We kwamen erachter dat het 10 euro per persoon is om 8 uur in de trein te zitten (of te liggen want je krijgt een hard bed)
Daarna zijn we uitgenodigd door Mr Lee om te komen eten (Mr Lee is dezelfde als Ronald Mc Donald maar dan met spleetogen en zonder rode neus)
Besloten om of op 22 of 23 feb verder te reizen naar Luoyang.

Dag5
Vandaag de grote dag! De Muur.
Om 08.00 moesten we klaar staan in de lobby. We werden opgehaald door een man en meegenomen naar een busje. Daar begon de eerste attractie meteen: het chinese verkeer! Wat een dodenrit. We kwamen wel langs het Olympische dorp in aanbouw. Mooi om te zien. We zaten met 2 australiers van middelbale leeftijd in het busje. We gingen eerst een Jadefabriek bekijken (daarom was de tour ook zo goedkoop) erg mooi en leuke dingen gezien maar niets gekocht (mooie smoes, nee onze rugzak is te klein)
Daarna naar de Minggraven. Uitleg van de gids gekregen. Vantevoren onszelf ook ingelezen in de info die we al hadden. Helaas konden we niet in de graven zelf.
Na dit gebeuren NOG een Jadefabriek. Hier konden we gelukkig na de uitleg naar buiten ontsnappen en hebben wel ekker op de stoep in het zonnetje gezeten. Heerlijk.
De bus vertrok weer en nu op naar de lunch. Was geweldig. We kregen samen met de australiers een tafel. Deze werd helemaal vol gebouwd met bordjes en Ewoud kon zijn hart ophalen. De australiers beheersten de kunst der eten met stokjes iets minder en er vlogen een aantal cherrytomaatjes en loempiaatjes over de tafel. Maar dat gaf niet.
Na de lunch weer in het busje. We reden naar een andere bestemming dan dat we hadden opgegeven. Dit omdat het nu ook niet druk was bij het deel van de Muur dat maar een half uurtje rijden was in plaats van 2 uur.
We konden 2 uur op de Muur rondlopen. Het was een circel, links was steil en rechts was "flat". Dus wij naar het steile gedeelte. Na de eerste paar meters omhoog kreeg ik ineens een onbehagelijk gevoel. Ik durfde niet verder. Ewous was natuurlijk onwijs stoer en verder naar boven geklommen. Mooi filmpje gemaakt en weer naar beneden gekomen.
Daarna naar een ander stukje muur gelopen. Ik denk dat de gids met flat eigenlijk een flatgebouw bedoelde. Deze was ook hartstikke steil. Toch maar een heel eind naar boven geklommen en genoten van het uitzicht. Spectaculair. Je kon nu goed zien dat het in een circel gebouwd was. Het heeft te maken met de verdedigingsstrategie. Als de tegenstanders over de muur heen zouden komen dan zouden ze in de val zitten (slimme jongens die chinezen).
Na 2 uur rondlopen zijn we naar de bus terug gegaan. Naar een Theehuis gereden. Daar een uitleg over theedrinken gehad. Kregen ook lekkere thee te proeven. We vonden de Lycheethee het lekkerst. Dus besloten deze op de markt te kopen.
Hierna naar het hostel terug en erg moe

Nu vandaag (dag 6)
Vroeg opgestaan om bij Mao op de koffie te gaan. Op het plein van de hemelse vrede de tas ingeleverd. Er speelde ondertussen een tape op het plein. Met regels.
1. Je tas inleveren
2 geen foto's maken
3 niet spugen
4 geen drinken mee naar binnen nemen
5 niet stilstaan bij de kist
6 niet in huilen uitbarsten
7 niet voorkruipen
8 je hoed afzetten
9 bla bla bla

We moesten in de rij gaan staan en werden allemaal per groep naar binnen gelaten. Na een hoop leger, en hoekjes kwamen we dan bij Mao. Daar lag de grote man. In een kist met een felle lamp op zijn hoofd. Nu heb ik al veel dooie mensen gezien maar dit was wel vreemd. Zo met al die toestanden er omheen. Het leek wel Sneeuwwitje in de kist.
Niet stilstaan, snel weer naar buiten.
Binnen een kwartier stonden we weer buiten. Op naar de Verboden Stad.
Kaartjes kopen en naar binnen. Het eerste gedeelte was allemaal museum. Niet zo veel aan. Maar na de grote gebouwen kwamen we bij de leefgedeeltes van de Keizer en zijn Concubines. Dit was wel heel mooi. Je moest vroeger wel goed opletten want het was echt een doolhof. Nu kregen we een plattegrondje maar die hadden ze toen niet.
Achter de gebouwen lagen de tuinen van de Verboden stad. Heel mooi en een stuk rustiger dan voor in. Minder gele vlaggetjes van reisleiders en fotograferende Amerikanen.
Na hier even te hebben gezeten verlieten we de stad en liepen we terug naar de bewoonde wereld. Geld wisselen en daarna naar het foodcourt. Een creditcard gekocht voor 5 eurto. Hiermee een superheet pannetje met kip en paprika en heeeeeeeel veeeeeeeeel pepertjes. Erbij een glaasje vers fruitsap om te blussen. We kregen er 2 bordjes met een soort kouwe soep. Niet lekker maar voor Ewoud wel fijn om verder te blussen.
Hierna naar de bookshop om te kijken voor de lonely planet van China. Die is hier verboden!. Ik kan me alleen maar voorstellen dat dit gebeurd omdat de lonely planet soms negatief is.
Echt bruin brood gekochtr in een Deli. Voor de vezeltjes.
Nu in het hostel aan het bloggen.
Tot snel.
X

dinsdag, februari 13, 2007

Peking is echt gewelig, al die rare chinezen!

Op naar de ondergrondse stad.
Na een beetje zoeken in de Hutongs (soort volkswijken) komen we bij een deur met in het Chinees en Engels: underground city. Dit hadden we gelezen in een reisboek en wilden we dus absoluut zien.
Er stonden allemaal meiden in legerkleding. Voor 2 euro per persoon mochten we naar binnen. We kregen een rondleiding van een meisje dat vertelde dat we onder de hele stad doorliepen. Veel tunnes waren afgesloten. We liepen dus eigenlijk een rondje. Er was weinig te zien maar het verhaaltje eromheen was wel leuk. China heeft dit gebouwd om te kunnen schuilen als er nog een aanval zou komen door de sovjetunie. Het is nooit in gebruik geweest. Na een kwartiertje stonden we weer buiten, 2euro lichter maar met een stiekume foto meer.
Door gelopen naar het plein van de hemelse vrede. Hier staat de Quan Men toren. Die werd vroeger gebruikt om vanaf te schieten. Het was een onderdeel van de oude stadsmuur. DIe is verder niet meer te vinden helaas.
We konden daar naar binnen. De chinezen vragen echt voor elke scheet geld. Het is telkens niet veel wat ze vragen maar toch! Wij naar binnen waar een klein museum was dat ging over wat ze daar hadden opgegraven en wat niet. Na genoten te hebben van een zingende blinde chinees op de toren zijn we er weer uit gegaan en naar de volgende toren gelopen. Deze was niet open voor Publiek. Er zaten onder de toren wel grote deuren met knoppen. Het verhaal gaat dat als je kinderen wil en je zit aan die knoppen dat het een jongetje word. Nou mam, het word een jongetje (als het ooit zo ver komt natuurlijk)
Nog eens over de grote Markt gelopen. We werden aangesproken door 2 chineesjes die hun kunst wilden laten zien in een klein museum. Wij erachteraan gehobbeld. Ze waren van een of andere academie en wilden hun kunst verkopen, maar niet voordat ze onze namen op rijstpapier hadden gezet. (gratis!!) We wilden niks kopen. Kregen dat vel mee en mochten weer weg, soort Time-sharing maar dan op zijn chinees.
Tussen de middag hebben we Chinees fastfood op. Dat is wel even wat anders dan een frietje oorlog, die hebben ze natuurlijk niet op het plein van de hemelse vrede. We gingen een soort macdonalds binnen. Moesten iets uitkiezen van de kaart boven ons hoofd, afrekenen, volgende raampje meenemen. Hiergeen openschuivende luikjes met gillende chinezen er achter zoals bij de chinees in Nederland.
De maaltijd was erg lekker, rijst met groenten en vlees. Alleen kregen we er een soort eiersoepje bij wat niet te eten was. Die maar mooi laten staan. Wel eerst even gekeken wat de lokale bevolking deed met dit soepje. Die dronken het op. Zou zo stom zijn als wij het op willen drinken en die mensen wassen hun handen er mee ofzo.

Later op de avond zijn we bij het beroemde Quan Men QuanJude Roast Duck Restaurant gegeten. Ze serveren de beste Pekingeend van de stad. Je ziet die eenden ook in een meeneemtasje hier vlak bij het station voor al die mensen die hun oude moeder op gaan zoeken.
We hebben het 30 euro per persoon menu genomen. Beetje boven budget maar ach..
We hebben een schaal appetizers gekregen met eend, gelei-eend, asperges, krabrolletjes, vis.
Daarna (of eigenlijk erbij want ze zetten het al neer toen we nog aan de appetizers zaten) een haaienLIPPENsoep. Erg lekker met veel peper. Daarna weer asperges maar dan lekker met een sausje een hele schaal vol. Garnalen met een zoet sausje en een beslagje. Tijdens het verorberen van dit heerlijks kwam de chef aan tafel een Peking eend killen ehhh villen. Met een opklaptafeltje van de Tell-Sell en een scherp mes sneed hij eerst stukjes vel los. Daarna lekkere plakjes filet. Die moesten in een pannekoekje met pruimensaus en gesneden prei. Beetje gehannes met de stokjes en de pannekoeken (probeer dit thuis maar eens met flensjes!!)
Na de pekingeend kwam er soep getrokken van het karkas. Het smaakte ook een beetje afgetrokken. Eigenlijk gewoon smerig!
Maar dat werd goedgemaakt door een grote schaal vers fruit en zoete dumplings.
We werden daarna zo weer naar buiten gezet. Weer een groot stuk terug lopen naar het Hostel maar dat was eigenlijk wel fijn om even uit te buiken.

Dag 2
In de ochtend even gepind. Volgens het boekje konden we alleen bij de Bank of China pinnen. Dus wij zoeken. We kwamen 100 andere banken tegen maar de BoC was toch wel erg ver. Proberen bij de Bank of Beijing. En jawel hoor hier kan het ook! Op de terugweg even waspoeder gekocht om onze kloffies uit de trein te wassen. Dit ging prima. De wasmachine en droger deden het goed. Was nog veel goedkoper dan in Riga.
Na de was naar het Natuurmuseum waar ze lijken zouden hebben op zuur.
Na een heel eind lopen kwamen we aan. Kaartje kopen en de wonderbaarlijke wereld van de vissen in. Dit was de eerste afdeling. Het was net of je bij De Gouden Lotus was. Allemaal van die vissen die ze ook bij de chinees hebben. Wel erg mooi. Nog een paar flinke exemplaren gezien. Daarna gezellig bij de Dinosaurussen op visite geweest. Na dit moois op naar de bovenste verdieping. Maar helaas gesloten. Wij balen!
Maar toen we bijna naar huis wilden gaan zagen we een soort tijdelijk mortuarium waar dan alsnog de lijken lagen. Hart, nieren, longen, halve kindjes en een paar grote mensen. Best wel bizar eignelijk. Je zal je lichaam maar aan de wetenschap schenken en dan voor de rest van je leven(?) op sterk water staan in Beijing!!!
Door een echte Hutong naar het Hostel terug. Hebben leuke hebbedingetjes voor heel weinig geld. Nu vast even gekeken wat er allemaal in de aanbieding was om volgende keer onze slag te slaan.
Ewoud heeft nog een worst op een stokje gegeten (Anneke, ze zijn hier ook!)
Tijdens onze wandeling bleek weer dat Chinezen veel toeteren in de auto en ontzettend veel rochelen met alle bijgeluiden van dien!!! Heel goor!
Die avond naar de avondmarkt geweest. Hier hadden ze nog meer op een stokje. We hebben schorpioenen, torren, inktvissen, duizendpoten, zeepaardjes, haaien, zeesterren en zee-egels op stokjes gezien. We hebben een stokje met aarbeien in gecaramelliseerde suiker gegeten. Redelijk veilig en erg lekker. Er werden ook allerlei Mao-attributen verkocht. Was grappig om te zien. We werden continu aangestaard en nageroepen. Niet op een vervelende manier.
We zijn in een grote foreignbookstore geweest (boek met sprookjes gekocht) naar een Jade-jadiejada-supermarkt geweest. Op de terugweg erg moeie voeten. Bijde supermakt nog even een flesje bier voor Ewoud gekocht. Kim ging voor de Appelsap. Kim vind alles er prachtig uitzien en niet duur. De kooplust en materialisme komt toch de kop op steken.

zondag, februari 11, 2007

De Trein

Eenmaal ingestapt zagen we onze slaapplaatsen voor de komende 7 dagen en waren we toch wel heeeeeel blij dat we bij 2 Nederlandse tantes zaten in plaats van rochelende Chinesen. Totdat we gingen slapen in ieder geval. De kleinste: Corrie snurkte als een bootwerker (harder dan jij, Ben)
Niet normaal wat een lichaam van 1,55m aan geluid kan produceren!
Ewoud sliep in het onderste bed en ik daarboven. Erg krap allemaal! We hebben geproost met Wodka en kaviaarcreme. Dat was erg leuk omdat we zo goed de reis zijn begonnen.
De eerste volle dag van de reis was geweldig. Allemaal kleine dorpjes en veeeeel sneeuw. Bij de stops stonden elke keer ouwe vrouwtjes hun waren te verkopen. Lekker brood etc.
We probeerden in de restauratiewagen eens de menu kaart uit. Eerst heel veilig een kopje koffie. Echt de ergste koffie die we ooit hebben gedronken. Ik kan niet eens beschrijven hoe dat smaakte. Wat smerig. Na een hoop gegiebel gingen we weer glijdend terug naar onze coupe. De tussenstukken waar de wagons aan elkaar zitten waren -20, dus koud en erg glad.
De volgende dag probeerden we het dan toch, in de restauratie wagen eten. Solijanka. Dat was ons in Riga ook erg bevallen dus... Maar de koffie was een voorbode. Het was echt niet lekker en dus maar besloten niet meer in de restauratiewagen te eten!.
Bij Het BAikalmeer hebben we de beroemde Omulvis kunnen scoren. De trein stopte 3 minuten. De deuren gingen open en er kwamen verkoopsters bij de deuren. Echt viswijven. Een hoop gegil. We dachten eerst dat de trein overvallen werd. Maar toen alle Chinezen uit onze wagen (en believe me, dat waren er veel) naar de herrie toelieppen hebben we geld gepakt en 3 vissen gescoord. Meteen lekker opgegeten. Heerliijk. Handig een kok aandoord die kan fileren.

We mochten ook van de dames hun voorraad genieten. Hierdoor hadden we een aantal keer een lekkere knackebrod van Wasa met echte Calve pindakaas (met stukjes)
Ook mochten we het vogelboek lenen om ons voor te bereiden op de vogelpopulatie van China.
Kim heeft nog eens geprobeerd haar haar te wassen aangezien 7 dagen niet wassen wel erg smutzig is. Erg moeilijk, wel blij met onze noodleskommetjes. Hiermee konden we water scheppen. De kraan in de badkamer heeft namelijk een dingetje wat je aande onderkant van de kraan zelf moet indrukken. Ingenieus systeem wat niet te hanteren is. Nog met restanten shampoo in mijn haar was ik er helemaal klaar mee. Wat een gedoe!
Op dag 5 kwamenwe bij de Russisch Chinese grens.
Eerst kwam de Provodnic (conducteur) kaartjes uitdelen die we in moesten vullen. Daarna Kwam er een Russische controleur erg sjacherijnig onze paspoorten bekijken. Alles in orde. Toen mochten we 4 uur rondlopen op een stationnetje waar je nog niet dood gevonden wil worden. Hier ook Kims kennismaking met een Chinees toilet. Goed voor de beenspieren zullen we waar zeggen. Daar ons geld gewisseld en 2 Russische meisjes ontmoet waar we mee hebben staan kletsen. Na 4 uur de trein weer in. Nog een uurtje wachten en dus niet plassen (mag niet als de trein stilstaat)
Tijdens het wachten kwam er een klein Rusje met een grote zaklamp onze cabine bekijken. Om te kijken of er geen smokkelwaar lag. Ik denk dat Wasa en Calve geen problemen gaven.
Daarna kwam er een giegelend meisje vragen of we drugs bij ons hadden. Nee natuurlijk niet. Meisje was denk ik in training bij de douane en had een allerschattigst beugeltje.
Na dit gezellige meisje kwam er een gezellige Chinees bij ons zitten. We moesten onze papiertjes en paspoorten laten zien.
Hij kwam er gezellig even bijzitten.
Nadat deze mensen alle coupes gehad hadden, kwam de trein weer in beweging. Hoera Plassen!!!.
Na 300 meter stonden we weer stil. Hier mochten we 2 uur loslopen.
Ewoud en Maria gingen even boodschappen doen,. Vooral bier en zonnebloempitten. Heerlijk, die pitjes dan want het bier was niet echt lekker. Leek net Heineken en daar kome we nie veur!
Na deze stop reden we weer echt verder en zijn we tanden gaan poetsen en weer in onze bedjes geklommen. Ewoud heeft inmiddels een baard. Staat m erg goed.
Dag 6 prachtig Chinees landschap met veel smog.
De helft van " onze" Chinezen moest er uit. Even zwaaien en gedag zeggen.
Daarna door met nog 1 nachtje slapen voor de boeg.
De wekker gezet en de tassen gepakt.
Om 05.37 staan we dan op het perron in Peking, aan de andere kant van de wereld en plek van bestemming. Dit keer het Hotel wel sneller gevonden. Na wat geharrewar aan de balie een kamer gekregen die erg goedkoop was maar ook geen raam heeft.
Lekker even geslapen op onze judomatten in een krakend Ikea bed en Hup de stad in.

Hehe hij doet ut

We beginnen meer dan een week geleden bij de bus van Riga naar Moskou.
Het was 17 uur in een bus vol met Russen. We begonnen met een Russische fulm om alvast te oefenen denk ik. Daarna Fosserst Gumb maar dan in het Russisch nagesynchroniseerd. Dit maakte de film echt afschuwelijk.
Na een aantal uren kwamen we bij de grens. Hier moesten we de bus uit. Alle bagage mee eruit. We moesten langs een controlepost met onze paspoorten. Ik denk dat ze nogal schrokken dat er 2 nederlandse verstekelingen in een bus vol met Russen zaten. Het duurde bij Ewoud wat langer dan bij mij. Gelukkig konden we daarna de tassen door de scanner halen en mochten we weer de bus in. Er volgenden echt enge weggetjes die bijna niet geasfalteerd waren. Bij bussen klappen ze niet als de rit stopt maar deze chauffeurs hadden het wel verdient eigenlijk. We hebben in de bus nog even kunnen slapen. Toen het licht werd waren de voorsteden van Moskou al in zicht. Om 12 uur werden we de bus uit gezet en stonden we moederziel alleen in Moskou.
Eerst even geld gepind. Toen op zoek naar de Metro. Snel kunnen vinden en toen kwam het zoeken. De russische Metro is niet zo moeilijk, maar je moet het wel snappen. De overstap was telkens aan de andere kant dan wij dachten en stonden we dus weer buiten na 1 halte. De russen zijn ook niet echt engels sprekend. Ze willen wel helpen maar ze kunnen niet. Er stonden ook totaal geen latijnse letters alleen die rare Russische.
Na een uurtje hadden we het eindelijk door en stonden we voor het hotel.
Als je ooit nog eens een horrorfilm wil maken over een hotel dan is dit de geschikte locatie.
We hadden het Russisch verwacht en dat kregen we!!!! De drie sterren waren het waard, maar alleen omdat het 6 gebouwen waren en dus net een halve ster per gebouw verdienden. We zijn op zoek gegaan naar het Wodkamuseum maar konden dat door slaapgebrek, slechte bewegwijzering en gebrek aan zin niet vinden.
Dus terug naar het gotel. We hebben wel heerlijk geslapen want de matrassen vielen wel mee.
Het ontbijt was hilarisch. We kregen
1 kopje thee
1 sneetje wit droog broog
1 plakje plastic mc donalds kaas.
1 Lupac worstje met warme currygewurz
1 bordje pasta met niks
We begrepen het niet helemaal maar de Russen om ons heen zaten te smullen dus zal wel goed zijn. We proberen de foto er nog wel bij te zetten.
We brachten de bagage naar de luggagedeposit en daar kwamen we onze trein-reisgenotes tegen. 2 dames van middelbare leeftijd. Erg vriendelijk.
Daarna de stad in. Met de Metro. Dit keer ging het wel goed. We stapten bij de juiste halte uit maar werden door een dikke (de broer van??) jongen de verkeerde kant op gestuurd.
Na een kwartiertje kwamen we bij de Gum... Mam dit is iets voor jou. Veel luxe winkels en dure merken. Gelukkig hadden ze op de bovenste verdieping een Russische KFC zitten (Bionda, die in Breda is beter) Daar even goed ontbeten met een mooi uitzicht op de verdiepingen lager.
Na dit ontbijt zijn we naar het Rode Plein gelopen. Wat een belevenis. Daar staan we dan ineens. We voelden ons heel klein op zo;n groot plein!
Eerst de kerk bekeken die op alle plaatjes van Moskou staat. Die met die uien op het dak. Geweldig, mooi interieur en nieuwe ideen opgedaan voor mijn tattoo!
Daarna wilden we naar het Mausoleum maar dat was gesloten. Ik denk dat Lenin ergens anders moest zijn vandaag.
Op naar het Kremlin...
Na een half uurtje duwen en trekken om een kaartje te bemachtigen konden we naar binnen. Weer door een controle en tassen laten zien.
We werden meteen al weer ergens weggestuurd door een boze bontmuts. Niet heel het kremlin is dus open voor het publiek! Veel mooie kerkjes gezien met Tsaren en belangrijke mensen ingemetseld.
Daarna mochten we naar de Armoury. Wat een bling bling daar zeg! Het is de verzamelkamer van alle mooie dingen die de tsaren en regeringen uit vroegertijden hadden verzameld.
Kun je een mooie aflevering van tussen kunst en kitsch van maken.
Na dit geglim en gekitsch lekker weer naar buiten met min 15.
We hebben een mooie matroschka gekocht op het Rode Plein en zijn toen naar de Arbat geweest. Een grote straat vol souvenirtjes. Ewoud heeft een mooi T-shirt van Lenin gekocht in een winkel die ook nep Faberge-eieren verkocht. Stond een Amerikaan naast ons zich af te vrager: Who wants a fucking egg in his house??? We hebben veel winkeltjes bekeken. Heerlijk gegeten bij Mu Mu. Ewoud aan de Borsjssjsjsjs en Kim aan de kippensoep en nog een paar vreemde russische dingetjes. Toen naar de Tverskaja. Hier heb je echt het gevoel dat je in New York loopt. Helemaal vol met Luxe winkels. We zijn in een delicatessenwinkel geweest wat echt alleen maar luxe dure dingen verkocht. Bijvoorbeeld stroopwafels voor 8 euro en lekkere Jules de Strooperkoekjes voor 7,50 Euro...
Daarna met de Metro weer naar het Hotel, maar niet voordat we nog een paar mooie stations bekeken hadden. Die zijn echt zo mooi als dat men zegt!
Bij het hotel weer de bagage opgehaald en de batterijen van het fototoestel even in de lader gedaan want die waren bijna leeg.
Nog even wat inkopen voor de trein gedaan en gepind.
Chips met champignonnensoepsmaak gegeten. Wie bedenkt die smaken?
Toen kwamen de dames ook binnen. Gezellig kennis gemaakt en om 22.45 stond onze chauffeur voor de deur. Dmitri. We kregen een bandje met wetenswaardigheden uit zijn mond. Was net een grachtentour maar dan zonder water en in rusland en in een auto in plaats van op een boot.
Op het station werden we geholpen met instappen van het Grote Avontuur. De Trans-Siberie Expressssss......