Peking is echt gewelig, al die rare chinezen!

Op naar de ondergrondse stad.
Na een beetje zoeken in de Hutongs (soort volkswijken) komen we bij een deur met in het Chinees en Engels: underground city. Dit hadden we gelezen in een reisboek en wilden we dus absoluut zien.
Er stonden allemaal meiden in legerkleding. Voor 2 euro per persoon mochten we naar binnen. We kregen een rondleiding van een meisje dat vertelde dat we onder de hele stad doorliepen. Veel tunnes waren afgesloten. We liepen dus eigenlijk een rondje. Er was weinig te zien maar het verhaaltje eromheen was wel leuk. China heeft dit gebouwd om te kunnen schuilen als er nog een aanval zou komen door de sovjetunie. Het is nooit in gebruik geweest. Na een kwartiertje stonden we weer buiten, 2euro lichter maar met een stiekume foto meer.
Door gelopen naar het plein van de hemelse vrede. Hier staat de Quan Men toren. Die werd vroeger gebruikt om vanaf te schieten. Het was een onderdeel van de oude stadsmuur. DIe is verder niet meer te vinden helaas.
We konden daar naar binnen. De chinezen vragen echt voor elke scheet geld. Het is telkens niet veel wat ze vragen maar toch! Wij naar binnen waar een klein museum was dat ging over wat ze daar hadden opgegraven en wat niet. Na genoten te hebben van een zingende blinde chinees op de toren zijn we er weer uit gegaan en naar de volgende toren gelopen. Deze was niet open voor Publiek. Er zaten onder de toren wel grote deuren met knoppen. Het verhaal gaat dat als je kinderen wil en je zit aan die knoppen dat het een jongetje word. Nou mam, het word een jongetje (als het ooit zo ver komt natuurlijk)
Nog eens over de grote Markt gelopen. We werden aangesproken door 2 chineesjes die hun kunst wilden laten zien in een klein museum. Wij erachteraan gehobbeld. Ze waren van een of andere academie en wilden hun kunst verkopen, maar niet voordat ze onze namen op rijstpapier hadden gezet. (gratis!!) We wilden niks kopen. Kregen dat vel mee en mochten weer weg, soort Time-sharing maar dan op zijn chinees.
Tussen de middag hebben we Chinees fastfood op. Dat is wel even wat anders dan een frietje oorlog, die hebben ze natuurlijk niet op het plein van de hemelse vrede. We gingen een soort macdonalds binnen. Moesten iets uitkiezen van de kaart boven ons hoofd, afrekenen, volgende raampje meenemen. Hiergeen openschuivende luikjes met gillende chinezen er achter zoals bij de chinees in Nederland.
De maaltijd was erg lekker, rijst met groenten en vlees. Alleen kregen we er een soort eiersoepje bij wat niet te eten was. Die maar mooi laten staan. Wel eerst even gekeken wat de lokale bevolking deed met dit soepje. Die dronken het op. Zou zo stom zijn als wij het op willen drinken en die mensen wassen hun handen er mee ofzo.

Later op de avond zijn we bij het beroemde Quan Men QuanJude Roast Duck Restaurant gegeten. Ze serveren de beste Pekingeend van de stad. Je ziet die eenden ook in een meeneemtasje hier vlak bij het station voor al die mensen die hun oude moeder op gaan zoeken.
We hebben het 30 euro per persoon menu genomen. Beetje boven budget maar ach..
We hebben een schaal appetizers gekregen met eend, gelei-eend, asperges, krabrolletjes, vis.
Daarna (of eigenlijk erbij want ze zetten het al neer toen we nog aan de appetizers zaten) een haaienLIPPENsoep. Erg lekker met veel peper. Daarna weer asperges maar dan lekker met een sausje een hele schaal vol. Garnalen met een zoet sausje en een beslagje. Tijdens het verorberen van dit heerlijks kwam de chef aan tafel een Peking eend killen ehhh villen. Met een opklaptafeltje van de Tell-Sell en een scherp mes sneed hij eerst stukjes vel los. Daarna lekkere plakjes filet. Die moesten in een pannekoekje met pruimensaus en gesneden prei. Beetje gehannes met de stokjes en de pannekoeken (probeer dit thuis maar eens met flensjes!!)
Na de pekingeend kwam er soep getrokken van het karkas. Het smaakte ook een beetje afgetrokken. Eigenlijk gewoon smerig!
Maar dat werd goedgemaakt door een grote schaal vers fruit en zoete dumplings.
We werden daarna zo weer naar buiten gezet. Weer een groot stuk terug lopen naar het Hostel maar dat was eigenlijk wel fijn om even uit te buiken.

Dag 2
In de ochtend even gepind. Volgens het boekje konden we alleen bij de Bank of China pinnen. Dus wij zoeken. We kwamen 100 andere banken tegen maar de BoC was toch wel erg ver. Proberen bij de Bank of Beijing. En jawel hoor hier kan het ook! Op de terugweg even waspoeder gekocht om onze kloffies uit de trein te wassen. Dit ging prima. De wasmachine en droger deden het goed. Was nog veel goedkoper dan in Riga.
Na de was naar het Natuurmuseum waar ze lijken zouden hebben op zuur.
Na een heel eind lopen kwamen we aan. Kaartje kopen en de wonderbaarlijke wereld van de vissen in. Dit was de eerste afdeling. Het was net of je bij De Gouden Lotus was. Allemaal van die vissen die ze ook bij de chinees hebben. Wel erg mooi. Nog een paar flinke exemplaren gezien. Daarna gezellig bij de Dinosaurussen op visite geweest. Na dit moois op naar de bovenste verdieping. Maar helaas gesloten. Wij balen!
Maar toen we bijna naar huis wilden gaan zagen we een soort tijdelijk mortuarium waar dan alsnog de lijken lagen. Hart, nieren, longen, halve kindjes en een paar grote mensen. Best wel bizar eignelijk. Je zal je lichaam maar aan de wetenschap schenken en dan voor de rest van je leven(?) op sterk water staan in Beijing!!!
Door een echte Hutong naar het Hostel terug. Hebben leuke hebbedingetjes voor heel weinig geld. Nu vast even gekeken wat er allemaal in de aanbieding was om volgende keer onze slag te slaan.
Ewoud heeft nog een worst op een stokje gegeten (Anneke, ze zijn hier ook!)
Tijdens onze wandeling bleek weer dat Chinezen veel toeteren in de auto en ontzettend veel rochelen met alle bijgeluiden van dien!!! Heel goor!
Die avond naar de avondmarkt geweest. Hier hadden ze nog meer op een stokje. We hebben schorpioenen, torren, inktvissen, duizendpoten, zeepaardjes, haaien, zeesterren en zee-egels op stokjes gezien. We hebben een stokje met aarbeien in gecaramelliseerde suiker gegeten. Redelijk veilig en erg lekker. Er werden ook allerlei Mao-attributen verkocht. Was grappig om te zien. We werden continu aangestaard en nageroepen. Niet op een vervelende manier.
We zijn in een grote foreignbookstore geweest (boek met sprookjes gekocht) naar een Jade-jadiejada-supermarkt geweest. Op de terugweg erg moeie voeten. Bijde supermakt nog even een flesje bier voor Ewoud gekocht. Kim ging voor de Appelsap. Kim vind alles er prachtig uitzien en niet duur. De kooplust en materialisme komt toch de kop op steken.