Dag 3 Rustdag (ahum)
Op dag 3 wilden we even een beetje rustig aan doen omdat we de afgelopen dagen wel erg veel gelopen hadden (mijn voeten vonden dat tenminste) dus rust.
We zijn naar een winkelstraat gegaan waar ze zo ontzettend veel winkels hadden. Alle merken, Alle stijlen. Er waren 2 grote Malls in die straat. Die hebben we natuurlijk bekeken. Alles ontzettend schoon en netjes, veel bordjes in het Engels dus we konden redelijk onze weg vinden aangezien we nog geen vloeiend Chinees spreken. Na 4 uur winkelen toch wel trek gekregen. VOlgens een boekje wat we mee hadden genomen was er een geweldig Dumplingtentje in de buurt. Wij erheen natuurlijk voor Oer-chinese dumplings. We zochten 2 soorten uit. 1 met varkesnvlees en chinese kool en een met Schapenvlees en springonions. Voor de broodnodige vitamientjes bestelden we komkommertjes met zoute dressing. Daarnaast een schaaltje met fricandeau met BBQ-saus. Erg lekker allemaal. Zoiets hadden we in Riga ook al eens gegeten. Namelijk Pelmeni. Toen had ik al het gevoel dat ze in je maag nog even verder zwellen. Nu helemaal! Pffffff.
Na dit heerlijke maal zijn we verder gegaan met Mall-walking. Na een half uurtje kreeg Ewoud "aandrang" Nu is het gebruikelijk in China dat mensen geen wc-papier in de toiletten hangen. Gelukkig was ik zo slim geweest om een kilo servetjes te jatten bij het Dump-ling restaurant. Dus paniek snel verdwenen en dumplings ook...
Na dit hele voorval hebben we een ijsje genomen. Een Blizzard met German Chocolate Cake smaak. Toch bijna thuis!
Dit ijsje lijkt op een flurry. De verkoopsters moeten het ijsje voor je neus op zijn kop houden. Waarom weten we niet maar het is wel grappig.
Toen we terug kwamen bij het Hostel hebben we geboekt voor de CHINESE MUUR en de MING graven.
bij elkaar 36 euro. 2 x Muur, 2 x Ming en 2x chinese lunch en 1x Engelse Gids. Koopje
DAG 4
We zijn op zoek gegaan naar het observatorium. Na een korte wandeling gleed ik onwijs op mijn snuitje. Zo onderuit. Languit op straat (mam ik lijk toch echt op je). Ik ging zo op mijn stuitje. Het ging zo hard dat ik er echt niet om kon lachen. Koud zweet, misselijk all the works. We dachten allebei: nou we kunnen met de Gipsvlucht naar huis.
Even gaan zitten (op mijn pijnlijke stuitje) en voorzichtig met een vieze broek naar huis gewaggeld. Even schone broek aan en rust aan gedaan en begonnen aan poging 2.
Dag 4,5 op zoek naar het observatorium
We kwamen eerst de zuiderlijke wachttoren tegen. Hier naar binnen gegaan. Mooi uitzicht. Toen we binnen liepen was er een galerie met luxe kunst. Niet echt mooi, behalve een serie schilderijen. Helaas waren ze niet op te rollen en vielen ze een klein beetje buiten ons budget (zo;n 4000 euro buiten ons budget) Wel een foldertje meegenomen met de naam van de artiest zodat we thuis eens kunnen kijken op internet.
Toen naar het observatroium wat helaas gesloten was. Ze zijn hier alles aan het voorbereiden voor de Spelen van 2008. Dit dus ook. We konden van een afstandje wel op het dak kijken en dat was in ieder geval de moeite waard want daar stonden alle mooie oude instrumenten als zonnewijzers enzo.
Op naar de Friendshipstore. Dit zou in de buurt liggen. Nu is Peking heel groot en op het plattegrondje heel klein dus alles lijkt in de buurt. In de realiteit valt dat toch een beetje tegen.
Bij de Store aangekomen was het toch een beetje vergane glorie. Duur en stoffig. Wel stiekum een groepje ras echte rotterdammers bekeken. Grappig hoor.
Bij terugkomst in het hostel hebben we even geinformeerd naar een treinreis naar Luoyang, onze volgende bestemming. Het meisje achter de balie schrok nogal. Er zijn namelijk nu geen treinkaartjes meer te krijgen ivm Springfestival. Er zijn volgens de gids van de Muur, 1 biljoen mensen onderweg. Daar willen we absoluut niet tussen zitten. Ze laten er ook beelden van zien op TV hier. Echt heel bizar.
We moeten 4 dagen voor vertrek boeken,. Dus binnenkort een keertje terug. We kwamen erachter dat het 10 euro per persoon is om 8 uur in de trein te zitten (of te liggen want je krijgt een hard bed)
Daarna zijn we uitgenodigd door Mr Lee om te komen eten (Mr Lee is dezelfde als Ronald Mc Donald maar dan met spleetogen en zonder rode neus)
Besloten om of op 22 of 23 feb verder te reizen naar Luoyang.
Dag5
Vandaag de grote dag! De Muur.
Om 08.00 moesten we klaar staan in de lobby. We werden opgehaald door een man en meegenomen naar een busje. Daar begon de eerste attractie meteen: het chinese verkeer! Wat een dodenrit. We kwamen wel langs het Olympische dorp in aanbouw. Mooi om te zien. We zaten met 2 australiers van middelbale leeftijd in het busje. We gingen eerst een Jadefabriek bekijken (daarom was de tour ook zo goedkoop) erg mooi en leuke dingen gezien maar niets gekocht (mooie smoes, nee onze rugzak is te klein)
Daarna naar de Minggraven. Uitleg van de gids gekregen. Vantevoren onszelf ook ingelezen in de info die we al hadden. Helaas konden we niet in de graven zelf.
Na dit gebeuren NOG een Jadefabriek. Hier konden we gelukkig na de uitleg naar buiten ontsnappen en hebben wel ekker op de stoep in het zonnetje gezeten. Heerlijk.
De bus vertrok weer en nu op naar de lunch. Was geweldig. We kregen samen met de australiers een tafel. Deze werd helemaal vol gebouwd met bordjes en Ewoud kon zijn hart ophalen. De australiers beheersten de kunst der eten met stokjes iets minder en er vlogen een aantal cherrytomaatjes en loempiaatjes over de tafel. Maar dat gaf niet.
Na de lunch weer in het busje. We reden naar een andere bestemming dan dat we hadden opgegeven. Dit omdat het nu ook niet druk was bij het deel van de Muur dat maar een half uurtje rijden was in plaats van 2 uur.
We konden 2 uur op de Muur rondlopen. Het was een circel, links was steil en rechts was "flat". Dus wij naar het steile gedeelte. Na de eerste paar meters omhoog kreeg ik ineens een onbehagelijk gevoel. Ik durfde niet verder. Ewous was natuurlijk onwijs stoer en verder naar boven geklommen. Mooi filmpje gemaakt en weer naar beneden gekomen.
Daarna naar een ander stukje muur gelopen. Ik denk dat de gids met flat eigenlijk een flatgebouw bedoelde. Deze was ook hartstikke steil. Toch maar een heel eind naar boven geklommen en genoten van het uitzicht. Spectaculair. Je kon nu goed zien dat het in een circel gebouwd was. Het heeft te maken met de verdedigingsstrategie. Als de tegenstanders over de muur heen zouden komen dan zouden ze in de val zitten (slimme jongens die chinezen).
Na 2 uur rondlopen zijn we naar de bus terug gegaan. Naar een Theehuis gereden. Daar een uitleg over theedrinken gehad. Kregen ook lekkere thee te proeven. We vonden de Lycheethee het lekkerst. Dus besloten deze op de markt te kopen.
Hierna naar het hostel terug en erg moe
Nu vandaag (dag 6)
Vroeg opgestaan om bij Mao op de koffie te gaan. Op het plein van de hemelse vrede de tas ingeleverd. Er speelde ondertussen een tape op het plein. Met regels.
1. Je tas inleveren
2 geen foto's maken
3 niet spugen
4 geen drinken mee naar binnen nemen
5 niet stilstaan bij de kist
6 niet in huilen uitbarsten
7 niet voorkruipen
8 je hoed afzetten
9 bla bla bla
We moesten in de rij gaan staan en werden allemaal per groep naar binnen gelaten. Na een hoop leger, en hoekjes kwamen we dan bij Mao. Daar lag de grote man. In een kist met een felle lamp op zijn hoofd. Nu heb ik al veel dooie mensen gezien maar dit was wel vreemd. Zo met al die toestanden er omheen. Het leek wel Sneeuwwitje in de kist.
Niet stilstaan, snel weer naar buiten.
Binnen een kwartier stonden we weer buiten. Op naar de Verboden Stad.
Kaartjes kopen en naar binnen. Het eerste gedeelte was allemaal museum. Niet zo veel aan. Maar na de grote gebouwen kwamen we bij de leefgedeeltes van de Keizer en zijn Concubines. Dit was wel heel mooi. Je moest vroeger wel goed opletten want het was echt een doolhof. Nu kregen we een plattegrondje maar die hadden ze toen niet.
Achter de gebouwen lagen de tuinen van de Verboden stad. Heel mooi en een stuk rustiger dan voor in. Minder gele vlaggetjes van reisleiders en fotograferende Amerikanen.
Na hier even te hebben gezeten verlieten we de stad en liepen we terug naar de bewoonde wereld. Geld wisselen en daarna naar het foodcourt. Een creditcard gekocht voor 5 eurto. Hiermee een superheet pannetje met kip en paprika en heeeeeeeel veeeeeeeeel pepertjes. Erbij een glaasje vers fruitsap om te blussen. We kregen er 2 bordjes met een soort kouwe soep. Niet lekker maar voor Ewoud wel fijn om verder te blussen.
Hierna naar de bookshop om te kijken voor de lonely planet van China. Die is hier verboden!. Ik kan me alleen maar voorstellen dat dit gebeurd omdat de lonely planet soms negatief is.
Echt bruin brood gekochtr in een Deli. Voor de vezeltjes.
Nu in het hostel aan het bloggen.
Tot snel.
X
We zijn naar een winkelstraat gegaan waar ze zo ontzettend veel winkels hadden. Alle merken, Alle stijlen. Er waren 2 grote Malls in die straat. Die hebben we natuurlijk bekeken. Alles ontzettend schoon en netjes, veel bordjes in het Engels dus we konden redelijk onze weg vinden aangezien we nog geen vloeiend Chinees spreken. Na 4 uur winkelen toch wel trek gekregen. VOlgens een boekje wat we mee hadden genomen was er een geweldig Dumplingtentje in de buurt. Wij erheen natuurlijk voor Oer-chinese dumplings. We zochten 2 soorten uit. 1 met varkesnvlees en chinese kool en een met Schapenvlees en springonions. Voor de broodnodige vitamientjes bestelden we komkommertjes met zoute dressing. Daarnaast een schaaltje met fricandeau met BBQ-saus. Erg lekker allemaal. Zoiets hadden we in Riga ook al eens gegeten. Namelijk Pelmeni. Toen had ik al het gevoel dat ze in je maag nog even verder zwellen. Nu helemaal! Pffffff.
Na dit heerlijke maal zijn we verder gegaan met Mall-walking. Na een half uurtje kreeg Ewoud "aandrang" Nu is het gebruikelijk in China dat mensen geen wc-papier in de toiletten hangen. Gelukkig was ik zo slim geweest om een kilo servetjes te jatten bij het Dump-ling restaurant. Dus paniek snel verdwenen en dumplings ook...
Na dit hele voorval hebben we een ijsje genomen. Een Blizzard met German Chocolate Cake smaak. Toch bijna thuis!
Dit ijsje lijkt op een flurry. De verkoopsters moeten het ijsje voor je neus op zijn kop houden. Waarom weten we niet maar het is wel grappig.
Toen we terug kwamen bij het Hostel hebben we geboekt voor de CHINESE MUUR en de MING graven.
bij elkaar 36 euro. 2 x Muur, 2 x Ming en 2x chinese lunch en 1x Engelse Gids. Koopje
DAG 4
We zijn op zoek gegaan naar het observatorium. Na een korte wandeling gleed ik onwijs op mijn snuitje. Zo onderuit. Languit op straat (mam ik lijk toch echt op je). Ik ging zo op mijn stuitje. Het ging zo hard dat ik er echt niet om kon lachen. Koud zweet, misselijk all the works. We dachten allebei: nou we kunnen met de Gipsvlucht naar huis.
Even gaan zitten (op mijn pijnlijke stuitje) en voorzichtig met een vieze broek naar huis gewaggeld. Even schone broek aan en rust aan gedaan en begonnen aan poging 2.
Dag 4,5 op zoek naar het observatorium
We kwamen eerst de zuiderlijke wachttoren tegen. Hier naar binnen gegaan. Mooi uitzicht. Toen we binnen liepen was er een galerie met luxe kunst. Niet echt mooi, behalve een serie schilderijen. Helaas waren ze niet op te rollen en vielen ze een klein beetje buiten ons budget (zo;n 4000 euro buiten ons budget) Wel een foldertje meegenomen met de naam van de artiest zodat we thuis eens kunnen kijken op internet.
Toen naar het observatroium wat helaas gesloten was. Ze zijn hier alles aan het voorbereiden voor de Spelen van 2008. Dit dus ook. We konden van een afstandje wel op het dak kijken en dat was in ieder geval de moeite waard want daar stonden alle mooie oude instrumenten als zonnewijzers enzo.
Op naar de Friendshipstore. Dit zou in de buurt liggen. Nu is Peking heel groot en op het plattegrondje heel klein dus alles lijkt in de buurt. In de realiteit valt dat toch een beetje tegen.
Bij de Store aangekomen was het toch een beetje vergane glorie. Duur en stoffig. Wel stiekum een groepje ras echte rotterdammers bekeken. Grappig hoor.
Bij terugkomst in het hostel hebben we even geinformeerd naar een treinreis naar Luoyang, onze volgende bestemming. Het meisje achter de balie schrok nogal. Er zijn namelijk nu geen treinkaartjes meer te krijgen ivm Springfestival. Er zijn volgens de gids van de Muur, 1 biljoen mensen onderweg. Daar willen we absoluut niet tussen zitten. Ze laten er ook beelden van zien op TV hier. Echt heel bizar.
We moeten 4 dagen voor vertrek boeken,. Dus binnenkort een keertje terug. We kwamen erachter dat het 10 euro per persoon is om 8 uur in de trein te zitten (of te liggen want je krijgt een hard bed)
Daarna zijn we uitgenodigd door Mr Lee om te komen eten (Mr Lee is dezelfde als Ronald Mc Donald maar dan met spleetogen en zonder rode neus)
Besloten om of op 22 of 23 feb verder te reizen naar Luoyang.
Dag5
Vandaag de grote dag! De Muur.
Om 08.00 moesten we klaar staan in de lobby. We werden opgehaald door een man en meegenomen naar een busje. Daar begon de eerste attractie meteen: het chinese verkeer! Wat een dodenrit. We kwamen wel langs het Olympische dorp in aanbouw. Mooi om te zien. We zaten met 2 australiers van middelbale leeftijd in het busje. We gingen eerst een Jadefabriek bekijken (daarom was de tour ook zo goedkoop) erg mooi en leuke dingen gezien maar niets gekocht (mooie smoes, nee onze rugzak is te klein)
Daarna naar de Minggraven. Uitleg van de gids gekregen. Vantevoren onszelf ook ingelezen in de info die we al hadden. Helaas konden we niet in de graven zelf.
Na dit gebeuren NOG een Jadefabriek. Hier konden we gelukkig na de uitleg naar buiten ontsnappen en hebben wel ekker op de stoep in het zonnetje gezeten. Heerlijk.
De bus vertrok weer en nu op naar de lunch. Was geweldig. We kregen samen met de australiers een tafel. Deze werd helemaal vol gebouwd met bordjes en Ewoud kon zijn hart ophalen. De australiers beheersten de kunst der eten met stokjes iets minder en er vlogen een aantal cherrytomaatjes en loempiaatjes over de tafel. Maar dat gaf niet.
Na de lunch weer in het busje. We reden naar een andere bestemming dan dat we hadden opgegeven. Dit omdat het nu ook niet druk was bij het deel van de Muur dat maar een half uurtje rijden was in plaats van 2 uur.
We konden 2 uur op de Muur rondlopen. Het was een circel, links was steil en rechts was "flat". Dus wij naar het steile gedeelte. Na de eerste paar meters omhoog kreeg ik ineens een onbehagelijk gevoel. Ik durfde niet verder. Ewous was natuurlijk onwijs stoer en verder naar boven geklommen. Mooi filmpje gemaakt en weer naar beneden gekomen.
Daarna naar een ander stukje muur gelopen. Ik denk dat de gids met flat eigenlijk een flatgebouw bedoelde. Deze was ook hartstikke steil. Toch maar een heel eind naar boven geklommen en genoten van het uitzicht. Spectaculair. Je kon nu goed zien dat het in een circel gebouwd was. Het heeft te maken met de verdedigingsstrategie. Als de tegenstanders over de muur heen zouden komen dan zouden ze in de val zitten (slimme jongens die chinezen).
Na 2 uur rondlopen zijn we naar de bus terug gegaan. Naar een Theehuis gereden. Daar een uitleg over theedrinken gehad. Kregen ook lekkere thee te proeven. We vonden de Lycheethee het lekkerst. Dus besloten deze op de markt te kopen.
Hierna naar het hostel terug en erg moe
Nu vandaag (dag 6)
Vroeg opgestaan om bij Mao op de koffie te gaan. Op het plein van de hemelse vrede de tas ingeleverd. Er speelde ondertussen een tape op het plein. Met regels.
1. Je tas inleveren
2 geen foto's maken
3 niet spugen
4 geen drinken mee naar binnen nemen
5 niet stilstaan bij de kist
6 niet in huilen uitbarsten
7 niet voorkruipen
8 je hoed afzetten
9 bla bla bla
We moesten in de rij gaan staan en werden allemaal per groep naar binnen gelaten. Na een hoop leger, en hoekjes kwamen we dan bij Mao. Daar lag de grote man. In een kist met een felle lamp op zijn hoofd. Nu heb ik al veel dooie mensen gezien maar dit was wel vreemd. Zo met al die toestanden er omheen. Het leek wel Sneeuwwitje in de kist.
Niet stilstaan, snel weer naar buiten.
Binnen een kwartier stonden we weer buiten. Op naar de Verboden Stad.
Kaartjes kopen en naar binnen. Het eerste gedeelte was allemaal museum. Niet zo veel aan. Maar na de grote gebouwen kwamen we bij de leefgedeeltes van de Keizer en zijn Concubines. Dit was wel heel mooi. Je moest vroeger wel goed opletten want het was echt een doolhof. Nu kregen we een plattegrondje maar die hadden ze toen niet.
Achter de gebouwen lagen de tuinen van de Verboden stad. Heel mooi en een stuk rustiger dan voor in. Minder gele vlaggetjes van reisleiders en fotograferende Amerikanen.
Na hier even te hebben gezeten verlieten we de stad en liepen we terug naar de bewoonde wereld. Geld wisselen en daarna naar het foodcourt. Een creditcard gekocht voor 5 eurto. Hiermee een superheet pannetje met kip en paprika en heeeeeeeel veeeeeeeeel pepertjes. Erbij een glaasje vers fruitsap om te blussen. We kregen er 2 bordjes met een soort kouwe soep. Niet lekker maar voor Ewoud wel fijn om verder te blussen.
Hierna naar de bookshop om te kijken voor de lonely planet van China. Die is hier verboden!. Ik kan me alleen maar voorstellen dat dit gebeurd omdat de lonely planet soms negatief is.
Echt bruin brood gekochtr in een Deli. Voor de vezeltjes.
Nu in het hostel aan het bloggen.
Tot snel.
X

2 Comments:
Hartstikke leuk om jullie reilen en zeilen zo direct via de blog mee te maken. Benieuwd naar verdere avonturen.We checken dagelijks blog en E-mail. Hou wel alles heel!
Groetjes
Anneke en Ben
By
Anoniem, at 5:49 p.m.
Tjonge wat een prachtige verhalen. We hoeven ons geen zorgen om jullie te maken. Uitgehongerd zullen jullie ook niet zo snel zijn.
Leuk om te lezen.
Liefs Yvonne en Jaap
By
Anoniem, at 7:44 p.m.
Een reactie posten
<< Home